باغ بی برگی

يك.چند روزي بود كه تنبلي و البته مشغله هاي كاري و دغدغه هاي فكري مانع از نوشتنم شده بود.بيش از هر چيز اين چند روز به روابط فردي خودم مي انديشيدم و به اين نتيجه رسيدم كه بايد يك سري حرف ها را حتماً بزنم تا بعدها بابت نگفتن آن ها خودم را سرزنش نكنم.امشب اين كار را در حد قابل قبولي انجام دادم و از آن راضيم.

1.امشب حس عجيبي دارم،بد جوري ياد سال هاي نه چندان دور افتادم كه براي اين شب ها حساب جدا گانه اي باز كرده بودم و يه جورايي خيلي بهشون اميد داشتم؛شب هاي مسجد حاج آقا صابر اراك، شب هاي مسجد كوي دانشگاه تهران،سحري خوردن هاي دور هم تو خونه مامان بزرگ اين ها،...اما نمي دونم چرا  راحت نمي تونم اون كارها رو دوباره انجام بدم.همين امشب كه افطاري سازمان نظام پزشكي بود،خيلي خوب مي شد تفاوتش رو با اون جلسات بي ريا و خالصانه قديمي كه كم هم نديده بودم ديد.

1.امروز بعد از مدت ها سري به دانشكده زدم ،جلسه دفاع دو تا از دوستان بود؛يك جلسه كاملاً علمي و از اون پايان نامه هايي كه واقعاً روش كار شده بود و تو دانشکده هاي ما كمتر مشابهش پيدا ميشه،تا حالا هم دو تا مقاله تو مجلات معتبر خارجي ازش چاپ شده. جالب اين كه اصلاً متن فارسي تز رو ننوشته بودند و فقط يك چكيده يك صفحه اي رو به فارسي توش گذاشته بودند.اما هدفم از رفتن به اين جلسه و نوشتنش تو اين جا ياداوري جريان فعال نشت نشا يا همون فرار مغز هاست

دیشب بعد از مدت ها یه سر به تئاتر شهر زدم،کوری رو دیدم هر چند انتخاب اولم نبود .برام جالب بود که نمایش های دیگه این قدر با استقبال مواجه شدن،حتی یکی از بچه ها که اتفاقی اون جا دیدمش می گفت تئاتر« اکبر آقا ...» تو سنگلج رو هم باید از قبل رزرو کرد.در باره کوری صرفاً می تونم بگم بد نبود،بازی ها متوسط و بعضاً ضعیف بود.البته مشکل اصلی از خودم بود که خیلی خسته بودم.

الان چند روزی هست که کم کم حال و اوضاعم داره بهتر میشه و راحت تر می تونم به برنامه هام برسم ،این کارای جدیدی رو هم که دارم پیگیری می کنم فعلاً برام دلگرم کننده است و چشم انداز رو تا اندازه ای روشن میکنه ،به هر صورت امیدوارم فاصله تا دیدار بعدیم از این جا خیلی به درازا نکشه و سامان بهتری به این جا که مثلاً یه جورایی خونمه،بدم.