باغ بی برگی

آغاز ارتباطم با موسيقي از مسير شعر بود و هنوز هم معمولاً موسيقي را اول از دريچه شعر مي نگرم و به همين سبب ترانه ها و ترانه سرايان هميشه برايم اهميتي هم سنگ خوانندگان داشته اند.در اين چند دهه ای که از عمر ترانه سرایی در دوره جدید می گذرد ، چند نفري از ترانه سرايان بوده اند كه بيشتر از سايرين احترام مرا نسبت به خود برانگيخته اند .

صبح ديرم شده وعجله دارم. اولين ماشيني كه مسيرش به من مي خورد و جلوي پايم ترمز مي كند ، پرايدي است كه راننده جواني دارد. اولين مسافر هستم وكمي جلوتر يك آقاي حدوداً شصت ساله هم با ما همسفر مي شود . ناگهان پشت چراغ قرمز كاسه صبر راننده جوان لبريز مي شود و سكوت را مي شكند

چه مي كنه اين «ورزش از شبكه دو»! سال هاست كه اكثر برنامه هاي ورزشي رو نگاه مي كنم ، ولي اين يه چيز ديگه است .قبلاً به اون نيما نهاونديان ايراد مي گرفتند كه با پارتي اومده و تو كف مدل موهاي خودشه و زياد گاف ميده، ولي اين اميد گلمكاني كه تازه آوردنش روي اونو سفيد كرده. مي خواد اداي فردوسي پور و نود رو در بياره !

یک.اين قضيه «حسني به مكتب نمي رفت...» در مورد من كه بد جوري صدق مي كنه.اين همه وقت وبلاگ نويسي نكردم و حالا كه دولت محترم قصد ساماندهي سايت ها و وبلاگ ها رو كرده،تصميم گرفتم بنويسم،يعني كه جدي تر از قبل بنويسم.بعد از چند ماه حضور پنهان و البته نامنظم در فضاي مجازي و بعد از اين مدت كه هر از گاهي اين جا براي خودم تنها مي نوشتم، تصميم گرفتم از دوستان هم دعوت كنم گاهي سري به اينجا بزنند . شايدتو رودربايستي اونا هم كه شده يك كم منظم تر از قبل به اين جا سر بزنم.

1.مدت زیادی است که چیزی برای خودم ننوشته ام،نه این که چیزی برای نوشتن نبوده ،بلکه حال و حوصله اش را نداشتم و در بعضی مواقع هم وقت نشده این کار را بکنم.دو ماه سنگین کاری را پشت سر گذاشتم و خوشبختانه همان طور که پیش بینی می کردم اوضاع کار بهتر از قبل شده  ولی هنوز تا اونی که باید باشه خیلی فاصله داره و منو راضی نمی کنه.دلخوشی این روزهایم امیدی است که به کارهای آینده دارم.