باغ بی برگی

چون عمر به سر رسد چه بغداد و چه بلخ

پیمانه چو پر شود چه شیرین و چه تلخ

خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی

از سلخ به غره آید از غره به سلخ

نمیدونم تا کی باید این وضعو تحمل کنیم و تاوان چیو باید بدیم؟ نمیدونم مسؤول این همه بی برنامگی و

 ناهماهنگی کیه؟ دیروز هم عید فطر بود، هم سالروز تأسیس حزب توده، هم روز جهانی سالمندان و

 هم سالگرد تأسیس جمهوری خلق چین. من که فکر میکنم کاسه ای زیر نیم کاسه است!